ma 30 oktober 2017
|
Ingezonden door: edwin
|
Categorie: Verslagen

Zaterdag 21 oktober moesten we tegen de Liempdse Omni Vereniging spelen: 8e tegen de 3e  plaats op de ranglijst.  Het zou een........

Zaterdag 21 oktober moesten we tegen de Liempdse Omni Vereniging spelen: 8e tegen de 3e  plaats op de ranglijst.  Het zou een pittige wedstrijd worden.

De eerste set van de wedstrijd stond ik, zoals gewoonlijk, aan de kant. De rest van het team begon de set erg goed, maar liet tegen het einde veel puntjes liggen. Het was benauwd in de zaal en de spanning was hoog. Aanval na aanval volgde, een aantal hele mooie schuin achter in de hoek door Maaike en Nienke. De tegenpartij was echter ook sterk, dus verloren we de eerste set met 25-17.

De tweede set mocht ik ook meedoen en was ik best zenuwachtig, omdat de eerste set al zo spannend was geweest.  De eerste paar puntjes waren gelukkig gauw binnen. Michelle gaf steeds een mooie set-up waardoor er hard geslagen kon worden. We bewogen goed in het veld, maar misten af en toe toch een balletje, omdat de tegenpartij veel nét op de achterlijn speelde. Ook deze set was superspannend, en er werden door beide teams veel time-outs aangevraagd. Maar we bleven doorknokken, en dat leverde uiteindelijk een score op van 26-24 voor Bravo.

De volgende set was nog zenuwslopender, en duurde ontzettend lang: uiteindelijk wonnen we ‘m met 28-26!

Het stond nu 1-2, dus er was kans op een vijfde set. Ik werd er in de 4e set weer uit gehaald en gewisseld voor Manon, die ontzettend goed speelde: mooie passes in het achterveld en hier en daar een knallende smash naar de tegenpartij. De stand ging gelijk op. Halverwege de set knalde er opeens een bal tegen Nienke’s neus aan, waardoor die begon te bloeden. Ik werd gewisseld voor haar en deed mijn best om haar goede tactiek te evenaren. Het lukte best aardig en de stand werd steeds spannender.

Maar toen we ongeveer bij de 20 punten waren, en op het punt stonden deze set binnen te slepen, ging Petra door haar enkel en moest ze uit het veld, want het ging niet goed. We hadden alleen geen reserve-dia die haar kon vervangen, dus werd ik gewisseld voor Nienke (haar bloedneus was ondertussen gestopt) en vervolgens weer gewisseld voor Petra – dat was qua regels met wisselen de enige manier waarop Petra tijdelijk vervangen kon worden. Ik ben normaal buitenspeler, dus ik ging wel even sneller ademen toen ik ineens dia moest gaan spelen. Gelukkig hielp het hele team me met wat ik moest doen en ging het nog niet eens zo slecht.

Het was 21-21 en dan weer 22-22; de spanning in het veld was nog nooit zo hoog. Toen we met 25-26 achter stonden en Liempde mocht serveren, miste ik de bal nét en hadden we de set verloren. De vijfde set was dus een feit. Ik was zo in shock dat ik even boos en tegelijk verdrietig werd. Ik wilde zo graag bewijzen dat ik ook thuishoorde in dit team en het voelde echt als een mislukte poging toen ik die laatste bal miste. Paula, onze vertrouwde coach, gaf een goede speech waarin ze zei dat we allemaal keigoed bezig waren en niet het vertrouwen in onszelf mochten verliezen en dat zorgde – toch wel – voor een nieuwe motivatie voor die allerlaatste set.

We liepen met z’n zessen het veld in en de ene bal na de andere schoot over het net. Aniek speelde de bal gelijk op de vloer bij de tegenpartij en mijn passes gingen beter waardoor de verdediging ook sterk was. We stonden op een gegeven moment met zeven punten voor en toen was het duidelijk dat we gingen winnen. We wisselden van kant met het andere team en aan de andere kant ging het net zo goed. De services gingen strak over het net, en iedereen van Bravo was aan het roepen en aan het zingen – extra credits naar de enthousiaste aanmoediging van Patty. Het allerlaatste puntje wonnen we doordat iemand van de tegenpartij een voetfout maakte. We begonnen te gillen en we renden samen een rondje in het veld – dat doen we elke wedstrijd, maar nooit eerder was het zo’n verschrikkelijk mooi rondje. Iedereen omhelsde elkaar en ik heb zelfs een traantje weg moeten pinken. Deze wedstrijd was zó spannend maar zó geweldig. We hadden gewonnen van de 3e plaats, en bovendien realiseerde ik me dat ik deel uitmaak van een prachtig volleybalteam.

Door Ymke, Dames 5
Credits to Michelle, Aniek, Petra, Maaike, Nienke, Patty, Manon, Anouk, Paula & Jimmy!